Baba… (elif’e)

Gitmen gerekiyormuş öyle söylediler
bu kez biraz uzun olacak beni beklemesin demişsin
çok acil çağırmışlar bekletememişsin

Önceki gidişlerini hatırlarmısın
heyecanla beklerdim geri dönmeni
Kapıyı çalmadan anlardım geldiğini
İçime doğardı bilirdim
hep söylediğin pek bilmişliğim
belki de sendendir…

Bu kez geri dönmeyeceksin biliyorum,
o gece arayıp söylediler,
biz geleceğiz bu kez sana üzülme
ne zaman diye sordum
size haber vereceğiz dediler
ama bir hafta geçti aramadılar…

hep sen bizim için gelirdin
şimdi biz sana geleceğiz
belki de süpriz yapar
hiç beklemediğin bir an geliriz

bu kez sitem etmiyorum,
neden, niçin diye sormuyorum
kalbim ağrıyor, aklım uyuşuyor
engel olamıyorum

aklıma geliyorsun aniden
belki bir kelimeden, bir yerlerden
sonra istemeden,
gözyaşlarım koyuveriyor kendini…

senin geldiğini düşünerek
açmayacağım artık kapıları
içime doğmayacak
hissedemeyeceğim yaptıklarını

bizi çok özlüyormuşsun
öyle söylediler
biz burada tüm sevdiklerin,
hergün senden ve güzelliklerinden konuşuyoruz
söylüyorlardır sana
çok sevdiğin yemekleri yapıp aynı masada
yine birlikteymişiz gibi hayal kuruyoruz
ara sıra da senin yaptığın gibi
muziplik olsun diye latifeni yapıp gülümsüyoruz

Sen olmak nasıl bir şey ?
sensiz öğrenmek, haklısın diyememek
yaptıklarım için özür dileyememek
herşey için teşekkür edememek
çok dokunuyor, ne yalan söyleyeyim

dualar ediyorum her gece, uzun uzun
senin için, sevdiklerim için
daha çok okuyorum bıraktığın ve söylediğin kitapları
sorgulamıyorum artık inançlarımı

çok söyleyemezdim
ama bilirdin
kızgınlıktan belki
belki utançtan kimbilir
elime yüzüme bulaştırırdım da kelimeleri gülerdin
sonra bakışlarımdan anlardın bilirdim
ama keşke daha çok söyleseydim
seni sevdiğimi

Hep bir şeyler öğretirdin
ne çok şey biliyor derdim
bazen inat olsun diye
dediklerinin tersini yapardım
yapmasam sen olacağım sanırdım
meğer daha ne kadar çok şey varmış bilmediğim
özleminde öğrendi bu pek bilmişin

ama bu kez unutmamak için hepsini
güzel kelimelerle tek tek not aldım,

Geldiğimde, biraz fazla vaktini alacağım
yaşına başına bakmadan
dizlerine oturup, yanaklarından öpeceğim
yeter diyene kadar
seni sevdiğimi söyleyeceğim
çocuğun olduğum için
yaradana şükür, sana teşekkürler edeceğim
yazdıklarımın hepsini bir bir okuyup
o soramadığım soruları soracağım

bu arada unutmadan,
beni ne zaman ararlar baba,
Babam, Babacığım, Babişkocuğum…

İst. 27 Temmuz 2009

About tanericten

Marketing Investment Management Consultant- Lecturer since 1998-Two Children-member of BJK and IAA
This entry was posted in Karalamalar. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s